Произведения Интересные ссылки | А СЭРЦА ЎСЁ ІМКНЕ ДА БАЦЬКАУСКАГА КРАЮ...— Было гэта ў Тарасевічах, што ў 25-ці вяр-с'гах ад Бабруйска. Сабралася шмат людзей на святкаванне Спаса. Завітаў туды і наш вядомы пісьменнік. Так выпадак звёў яго з маім бацькам. Ён зрабіў на Дуніна-Марцінкевіча добрае ўражанне. Паэт прысвяціў Івану Якіма-вічу Луцкевічу верш «Заўтра Спаса, кажуць людзе»9. Хоць сустрэча адбылася ў 1867 го-дзе, але верш, напісаны праз год, з'явіўся на старонках «Минского листка» ў 1902 годзе. Ру-капіс твора быў у майго бацькі, а другі аўто-граф В. Дунін-Марцінкевіч падараваў гаспа-дару маёнтка пану Ксаверыю Вайніловічу, якому належалі як Тарасевічы, так і Карытна. Пад перапісаным ад рукі вершам свае проз-вішча паэт не паставіў, напэўна, палічыў, што блізкія яму людзі і так будуць ведаць, чый твор. Дарэчы, Ксаверый Вайніловіч быў вялі-кім аматарам беларускай культуры. I каб ары-гінал верша не страціўся, пан Вайніловіч пера-даў асабіста ў калекцыю Рамуальда Зямкевіча. — Вы не прыпомніце радкі верша, што пры-свячаліся Івану Якімавічу? — папрасіў Багда-новіч. — Калі ласка, мы ўсе яго ведалі. Заўтра Спаса, кажуць людзе, У Тарасевічах кірмаш будзе: Трэба ехаць, падзівіцца; Потым шмыгнуць да двара Павіншаваць Гаспадара. — Паночку Яночку! Дай табе Божэ За год даждаці святога Спаса, Каб як лес расло ўсякае збожжа, Дык будуць пірагі І густая каша; Не купляй мяса, а з сваей гавяды Здаровай, маладой І тлустай, як лані, Кармі сямейку, гасцей і чэляды, Дык ужо ж тады будзеш панам на ўсе сані! У бочках, яндоўках і ўсякай пасудзе, Каб не выбіралася гарэлка, мёд, піва. Няхай п'юць удоваль добры і злы людзі, На завісь непрыяцелем і ўсім на дзіва. Кінь жыцце бурлацкае, а пашукай жонкі Маладой, прыгожай І любяшчай цябе, Каб усе зайздросцілі і глыталі слінкі. Тады будзеш шчасліў, жывучы як у небе. А за такое, хоць дурное, мае' павітанне Дай чарку гарэлкі, ды палюбі шчыра,— то з мяне і стане. 5 серпня 1868 року, Карытна |