М. РОЗЕНГЕЙМА

Цяжкая дарога,

Камень ды пясок...

Ну, цяпер нямнога,

Пуць ўжо недалёк.

Нелягко мне была;

Што-та ўперадзі?

Ўперадзі? — Магіла.

Што жа стаў? Ідзі!