Ўчора шчасце толькі глянула нясмела

Ўчора шчасце толькі глянула нясмела, -

I развеяліся хмары змрочных дум.

Сэрца чулае і млела, і балела,

Радасць душу мне шчаміла, быццам сум.

Ўсё жыццё цяпер, як лёгкая завея.

Кнігу разгарнуў - а не магу чытаць.

Як зрабілася, што пакахаў цябе я, -

Хіба знаю я? Ды і нашто мне знаць?

 

Не ничего более романтичного, чем погрузиться в мир, открывающийся в ее стихах