НА ЧУЖЫНЕ

Вакол мяне кветкі прыгожа красуюць.

Маркотна між іх я хаджу адзінок,

Аж бачу - мне сіняй галоўкай ківае

Наш родны, забыты ў цяні васілёк.

"Здароў будзь, зямляча!" Чуць бачны ў даліне,

Панура, нявесела шэпча ён мне:

"Ўспамянем, мой дружа, ў багатай чужыне

Аб беднай, далёкай сваёй старане".