ДЗЕД

Так цёпла цэлы дзень было,

Што дзед — i той сцягнуўся з печы,

Ля рэчкі сеў, дзе больш пякло,

I грэў пад старай світкай плечы.

Сінеўся бор, цякла вада,

Скрозь пахла мёдам i травою...

A дзеду нат i не шкада,

Што хутка будзе ён зямлёю.